Tekst

Met minimale middelen en vanuit extreme vlakheid ruimtelijkheid suggereren; dat is wat Sanne Bruggink beoogt in haar schilderijen. Elk schilderij bestaat uit abstracte kleurvlakken die zijn opgebouwd uit geometrische motieven. Door de motieven te verschuiven en te roteren ontstaat telkens een nieuw patroon.Tag Two

In elk schilderij lijken de motieven om aandacht te strijden. Afhankelijk van hun kleur, vorm of positie springen ze meer of minder in het oog en ontstaat er diepte. Althans zo lijkt het. Maar Sanne Bruggink laat de strijd onbeslist en voegt de motieven zo samen dat er goed beschouwd geen winnaars zijn; elk motief is even sterk. Het werk is vlak en ruimtelijk tegelijk. Dit gevoel van de ‘vinger niet op kunnen leggen’ geeft het werk iets mysterieus. Alsof het antwoord is verstopt onder de verflagen.

Het grootste deel van Brugginks schilderijen bestaat uit een dibond onderlaag met daarop een dikke laag hoogglanzende giethars en vervolgens enkele vlakken matte acrylverf. De schilderijen zijn zelden rechthoekig; het kader volgt de vorm van de motieven. Die zijn leidend. Maar soms breekt Bruggink met dit principe en zijn de motieven radicaal afgesneden door het kader, waardoor de afbeelding oneindigheid suggereert.

Door in serie te werken en deze vervolgens als een geheel te presenteren, lijken de schilderijen op “stills” uit een abstracte animatie. Samen maken ze de beweging tussen voor- en achtergrond zichtbaar.

Turn Black I,II,III

 

 

Sanne Bruggink